தமிழ் உலகம்

தினம் ஒரு குறள்

வாழ்தல் உயிர்க்கன்னள் ஆயிழை சாதல்
அதற்கன்னள் நீங்கும் இடத்து.

காதற்சிறப்புரைத்தல் (குறள் எண்: 1124)

பொருளுரை:
ஆராய்ந்த அணிகலன்களை அணிந்த இவள் கூடும் போது உயிர்க்கு வாழ்வு போன்றவள்; பிரியும் போது உயிர்க்குச் சாவு போன்றவள்.
உறுப்பினர் பகுதி
 
 3
 
நிலவுக்கு பெயர் வைத்தேன்
 
பிரிவு
 
 
தலைப்பு
நிலவுக்கு பெயர் வைத்தேன்
 
கூட்டுப் பறவைகளின் கொஞ்சும் மொழிகளோடு விடிகிறது பொழுது,
புதுப்புத்தகம் மோந்த வாசனைப்போல மனதெல்லாம் மழலையாகிக்கிடக்கிறது!

கண்பார்த்து பேச விழைந்த நங்கையின் கைகள் கோர்த்திருந்தேன்,
கவி நகரும் அவ்விழியின் பயணங்களை முழுவதுமாய் ஆக்கிரமித்திருந்தேன்,
பௌணர்மி நிலவைப்போல் பட்டொளி வீசும் அம்முகத்தால் மயங்கிக்கிடந்தேன்!

இதழ் உதிர்க்கும் அவ்வார்த்தைகள் போல் நல்கவியேதும் இல்லையென்பேன்;
மனம் கொன்று நகர்ந்தால் அம்மாது, நித்திரையுடன்...

அது பொய்தான்,
அது வெறும் கனவுதான்,
பின் ஏன் நிலவுக்கு பெயர்வைத்து மகிழ்கிறது இம்மனது???


பெருமிதம்