தமிழ் உலகம்

தினம் ஒரு குறள்

ஒல்லும் வகையான் அறவினை ஓவாதே
செல்லும்வாய் எல்லாஞ் செயல்.

அறன்வலியுறுத்தல் (குறள் எண்: 33)

பொருளுரை:

          செய்யக்கூடிய வகையால், எக்காரணத்தாலும் விடாமல் செல்லுமிடமெல்லாம் அறச்செயலைப் போற்றிச் செய்ய வேண்டும்.

உறுப்பினர் பகுதி

                                      

தமிழர் வரலாற்றில் கி.பி இரண்டாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய காலம் சங்க காலம் எனப்படும். சங்க காலம் என்பது கி.மு. 1000 முதல் கி.பி. 200 வரை என்று சிலராலும், கி.மு 300 முதல் கி.பி 300 வரையாக சில வரலாற்று அறிஞர்களாலும் குறிக்கப்படுகிறது. அக்கால அளவில் தென்மதுரை, கபாடபுரம், மதுரை அகிய பாண்டிய நகர்களில் முறையே முதல் சங்கம், இடைச்சங்கம், கடைச்சங்கம் அகியன இயங்கியதாக குறிப்புகள் உள்ளன. தமிழ் ஆய்வு மன்றங்களாக விளங்கிய அவற்றில் அரிய இலக்கியங்கள் பல இயற்றப் பெற்றன; அவை சங்க இலக்கியங்கள் எனப்படும். அச்சங்கங்கள் காலப்போக்கில் மறைந்து அங்கு படைக்கப்பட்ட இலக்கியங்கள் பலவும் இயற்கைச் சீற்றங்களாலும் வேறு பல காரணங்களாலும் மறைந்தன. ஆனாலும், எஞ்சிய பாடல்களை நூல்களாகத் தொகுக்குமாறு பிற்கால மன்னர்கள்  புலவர்களுக்கு ஆணையிட்டனர்.  அதன்படி, சங்கப் பாடல்கள் எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு எனத் தொகுக்கப்பெற்றன. அவை பதினெண் மேற்கணக்கு நூல்கள் என்று வழங்கப்படுகிறது.

 

தமிழில் நமக்குக் கிடைத்துள்ள நூல்களில் மிகப் பழைமையானது தொல்காப்பியம். தொல்காப்பியம் கி. மு. 3ஆம் நூற்றாண்டில் தொல்காப்பியரால் எழுதப்பட்ட நூல். தொல்காப்பியத்திற்கு முன்னரே தனிப்பாடல்களாக இயற்றப்பெற்ற சங்கப் பாடல்கள் பழந்தமிழ் இலக்கணமான தொல்காப்பியத்திற்கு பொருத்தமாகத் திகழ்கின்றன.

 

பதினெண் மேற்கணக்கு நூல்கள்:

                    1) எட்டுத்தொகை 

                    2) பத்துப் பாட்டு

 

எட்டுத்தொகை நூல்கள்

பத்துப்பாட்டு நூல்கள்

 

 1.           நற்றிணை

 2.           குறுந்தொகை

 3.           ஐங்குறுநூறு

 4.           கலித்தொகை

 5.           அகநானூறு

 6.           பதிற்றுப்பத்து

 7.           புறநானூறு

 8.           பரிபாடல்

 

 

 1.           திருமுருகாற்றுப்படை

 2.           பொருநராற்றுப்படை

 3.           சிறுபாணாற்றுப்படை

 4.           பொரும்பாணாற்றுப்படை

 5.           மலைபடுகடாம்

 6.           மதுரைக்காஞ்சி

 7.           குறிஞ்சிப்பாட்டு

 8.           பட்டினப்பாலை

 9.           முல்லைப்பாட்டு

 10.         நெடுநல்வாடை

 

 

எட்டுத்தொகைநூல்கள்

கடைச் சங்க காலத்திலும் அதற்கு முன்பும் வாழ்ந்த புலவர் பெருமக்களின் பாடல்களில் சிறந்தன பலவும் கடைச் சங்க காலத்தின் இறுதியில் ஒருங்கு தொகுக்கப்பட்டன. இவை தொகை நூல்கள் எனப்படுபவை.

பாவகையாலும், பொருள் வகையாலும், எட்டுத் தொகுதிகளாக அமைக்கப்பட்டன; அவையே எட்டுதொகை நூல்கள். இவற்றைப் பண்டைய உரையாசிரியர்கள் 'தொகை' என்றும், 'எண் பெருந்தொகை' என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

எட்டுத்தொகை நூல்களாவன; நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு என்பனவாம்.

 

    நற்றிணை நல்ல குறுந்தொகை ஐங்குறுநூறு

    ஒத்த பதிற்றுப்பத்து ஓங்கு பரிபாடல்

    கற்றறிந்தார் ஏத்தும் கலியோடு அகம்புறம் என

    இத்திறத்த எட்டுத் தொகை.

 

என்னும் பழம்பாடல் எட்டுத்தொகை நூல்களை வரிசைப்படுத்துகிறது.

 

பாடல்களை அகத்திணைப் பாடல்கள் புறத்திணைப் பாடல்கள்  என்று இருவகையாகப் பிரிக்கிறது தொல்காப்பியம்.

1)       புறப்பொருள் (புறம்)  - பாடப்படுவோரின் வீரம், கொடை, புகழ், வெற்றி, நிலையாமை போன்ற

                                            புறப்பொருட்களைப் பாடுவது புறத்திணையாகும்.

 

2)       அகப்பொருள் (அகம்) - தலைவன் தலைவியின் காதல், ஊடல், பிரிவு முதலான அகப் பொருட்களைப்

                                             பாடுவது அகத்திணையாகும்.

 

 

எட்டுத்தொகை

திணை

 

பாடல்கள்

1

நற்றிணை

அகத்திணை

400

2

குறுந்தொகை

அகத்திணை

402

3

ஐங்குறுநூறு

அகத்திணை

500

4

பதிற்றுப்பத்து

புறத்திணை

100

5

பரிபாடல்

அகத்திணை

70 (கிடைத்தது 22)

6

கலித்தொகை

அகத்திணை

150

7

அகநானூறு

அகத்திணை

400

8

புறநானூறு

புறத்திணை

400

 

பத்துப்பாட்டு நூல்கள்

 

பத்துப்பாட்டு நூல்கள்: திருமுருகாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, சிறுபாணாற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப்படை, முல்லைப்பட்டு, மதுரைக் காஞ்சி, நெடுநெல்வாடை, குறிஞ்சிப் பாட்டு, பட்டினப்பாலை, மலைபடுகடாம்.

 

 முருகு பொருநாறு பாணிரண்டு முல்லை

பெருகு வள மதுரைக் காஞ்சி-மருவினிய

கோலநெடு நல்வாடை கோல்குறிஞ்சிப் பட்டினப்

பாலை கடாத்தொடும் பத்து.

 

என்னும் பழம்பாடல் பத்துப்பாட்டு நூல்களை வரிசைப்படுத்துகிறது

  

 

பத்துப்பாட்டு

திணை

 

1

திருமுருகாற்றுப்படை

புறத்திணை

2

பொருநராற்றுப்படை

புறத்திணை

3

சிறுபாணாற்றுப்படை

புறத்திணை

4

பெரும்பாணாற்றுப்படை

புறத்திணை

5

முல்லைப்பட்டு

அகத்திணை

6

மதுரைக் காஞ்சி

புறத்திணை

7

நெடுநெல்வாடை

அகத்திணை

8

குறிஞ்சிப் பாட்டு

அகத்திணை

9

பட்டினப்பாலை

அகத்திணை

10

மலைபடுகடாம்

புறத்திணை

 

அழிவின் விளிம்பில் இருந்த அத்தகைய இலக்கியங்களைத் தேடி மீட்டெடுத்த பெருமை ‘தமிழ்த் தாத்தா’ உ.வே.சாமிநாத ஐயர், ஆறுமுக நாவலர், தாமோதம் பிள்ளை ஆகியோரைச் சாரும்.

 

உள்ளுறை உவமை, இறைச்சி:

                      சங்ககாலப் புலவர்கள் உள்ளுறை உவமை, இறைச்சி என்னும் இலக்கிய உக்திகளை மிகச் சிறப்பாகக் கையாண்டுள்ளனர். இவ்விரண்டையும் குறிப்புப் பொருள் உக்தி என்று அழைப்பர்.

 

குறிப்புப்பொருள் உக்தி:

     1) உள்ளுறை உவமை

     2) இறைச்சி

 

உள்ளுறை உவமை:

                    வெளிப்படையாகத் தெரியும் பொருளோடு பிறிதொரு பொருள் புலப்படுமாறு அமைப்பது உள்ளுறை உவமை. இதில், உவமிக்கப்படும் பொருள் வெளிப்படையாக இராது; உவமையைச் சொன்ன அளவில் உவமிக்கப்படும் பொருள் புலப்படும். உவமிக்கப்படும் பொருள் தெய்வம் அல்லாத கருப்பொருளாக இருத்தல் வேண்டும். உள்ளே மறைவாகப் படிந்து கிடக்கும் குறிப்புப் பொருளை உவமை ஆற்றலால் வெளிப்படுத்துவதால் இதனை உள்ளுறை உவமை என்றனர்.

 

இறைச்சி:

                    உள்ளுறை உவமைகளைத் தாண்டி பாடலில் வெளிப்பட்ட பொருளை மீறி உள்ளுக்குள் மறைந்திருக்கும் இன்னொரு பொருள் இறைச்சியாகும்.  

                     

கலித்தொகை

 

எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான, அகத்திணை வகையைச் சேர்ந்த இந்நூல் 'கற்றறிந்தார் ஏத்தும் கலி" எனப் புகழப்பட்டுள்ளது (ஏத்தும் - புகழும்)

 

 

 

 

குறிஞ்சி

கபிலர்

29

முல்லை

சோழன் நல்லுருத்திரன்

17

மருதம்

மருதனிள நாகனார்

3

நெய்தல்

நல்லந்துவனார்

33

பாலை

சேரமான் பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ

35

தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஔவையார் என்ற பெயரில் பல பெண் புலவர்கள் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. ஔவையார் எழுதியதாக கிடைத்த பாடல்களை, அவற்றின் காலம், பாடல்களின் சொல்லாடல் மற்றும் கருத்துகளைக் கொண்டு ஔவையார் என்ற பெயரில் 4 புலவர்கள் வாழ்ந்துள்ளதாக வரலாற்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

முதலாவதாக வாழ்ந்தவர் சங்ககால ஔவையார். இவர் சங்க இலக்கியங்களில் மொத்தம் 59 பாடல்களை இயற்றியுள்ளார்; அவை, புறநானூறு (33 பாடல்கள்), குறுந்தொகை (15 பாடல்கல்), நற்றிணை (7 பாடல்கள்), அ்கநானூறு (4 பாடல்கள்). இவர் அதியாமானுடன் மிகுந்த நட்பு கொண்டவர். இவர் அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, அதியமானின் மகன் பொகுட்டெழினி, சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி, பாண்டியன் கானப்பேரெயில் கடந்த உக்கிரப் பெருவழுதி, சேரமான் மாவெங்கோ ஆகிய மன்னர்களைப் பாடியுள்ளார்.

பக்திக்கால இறுதியில் விநாயகர் அகவலைப் பாடியவர் இரண்டாவது ஔவையார் .

ஆத்திசூடி, கொன்றைவேந்தன், மூதுரை, நல்வழி போன்ற நீதி நூல்களைப் பாடியவர் மூன்றாவது ஔவையார்.

தனிப்பாடல்களையும், முருகன் மீதான பக்திப் பாடல்களை யும் மிகுதியாகப் பாடியவர், இன்று நாம் பாட்டியாக வரைந்து போற்றி வணங்கும் ஒவ்வையார் இவரே.

துறை கடவுள் வாழ்த்து
பாவகை கலிப்பா

ஆறறி  யந்தணர்க்  கருமறை  பலபகர்ந்து
தேறுநீர்  சடைக்கரந்து  திரிபுரந்  தீமடுத்துக்
கூறாமற்  குறித்ததன்மேற்  செல்லுங்  கடுங்கூளி
மாறாப்போர்  மணிமிடற்  றெண்கையாய்  கேளினி;
படுபறைபலவியம்பப்  பல்லுருவம்  பெயர்த்துநீ

கொடுகொட்டி  யாடுங்காற்  கோடுயரகலல்குற்
கொடிபுரை  நுசுப்பினாள்  கொண்டசீர்  தருவாளோ;
மண்டமர்பலகடந்து  மதுகையா  னீறணிந்து
பண்டரங்க  மாடுங்காற்பணையெழி  லணைமென்றோள்
வண்டரற்றுங்  கூந்தலாள்வளர்தூக்குத்  தருவாளோ;

கொலையுழுவைத்  தோலசைஇக்  கொன்றைத்தார்  சுவற்புரவத்
தலையங்கைகொண்டுநீ  காபால  மாடுங்கான்
முலையணிந்த  முறுவலாண்முற்பாணி  தருவாளோ;
எனவாங்கு;

பாணியுந்  தூக்குஞ்  சீரு  மென்றிவை
மாணிழையரிவை  காப்ப
வாணமில்  பொருளெமக்  கமர்ந்தனை  யாடி.

ஆறு அறி அந்தணர்க்கு அருமறை பல பகர்ந்து
தேறு நீர் சடைக் கரந்து திரிபுரம் தீ மடுத்துக்
கூறாமல் குறித்ததன் மேல் செல்லும் கடும் கூளி
மாறாப் போர் மணி மிடற்று எண் கையாய் கேள் இனி

படு பறை பல இயம்பப் பல் உருவம் பெயர்த்து நீ
கொடுகொட்டி ஆடுங்கால் கோடு உயர் அகல் அல்குல்
கொடி புரை நுசுப்பினாள் கொண்ட சீர் தருவாளோ

மண்டு அமர் பல கடந்து மதுகையால் நீறு அணிந்து
பண்டரங்கம் ஆடுங்கால் பணை எழில் அணை மென்தோள்
வண்டு அரற்றும் கூந்தலாள் வளர் தூக்கு தருவாளோ

கொலை உழுவைத் தோல் அசைஇக் கொன்றைத்தார் சுவல் புரளத்
தலை அங்கை கொண்டு நீ காபாலம் ஆடுங்கால்
முலை அணிந்த முறுவலாள் முன் பாணி தருவாளோ

என ஆங்கு
பாணியும் தூக்கும் சீரும் என்று இவை
மாண் இழை அரிவை காப்ப
ஆணம் இல் பொருள் எமக்கு அமர்ந்தனை ஆடி.

 
பதவுரை:

ஆறு அறி - நல்ல வழி அறிந்த (ஆறு - வழி)
அந்தணர்க்கு - அந்தணர்க்கு, பார்ப்பனர்க்கு
அருமறை பல : அரிய மறைகள் (வேதங்கள்) பலவற்றை
பகர்ந்து - வழங்கி (பகர்தல் - கொடுத்தல்)
தேறு நீர் - தெளிந்த நீர் (கங்கை நதி)
சடைக் கரந்து - தலையின் சடைமுடியில் மறைத்து (கரத்தல் - மறைத்தல்)
திரிபுரம் தீ மடுத்து - முப்புரத்திலே தீயைச்செலுத்தி (மடுத்தல் - செலுத்துதல்)
கூறாமல் குறித்ததன் - வெளிக்கூறாமல் குறிப்பாக உணர்த்தும்
மேல் செல்லும் - அதனையும் தாண்டி எட்டாமல் நிற்கும்
கடும் கூளி - கடுமையான கூட்டமான அரக்கர்களிடம் (கூளி - கூட்டம்)
மாறாப் போர் - புறமுதுகிடாத போர் (மாறுதல் - முதுகிடுதல்)
மணி மிடற்று - மணி தவழும் கழுத்தும் (மிடறு - கழுத்து)
எண் கையாய் - எட்டு கைகள் கொண்டவனே
கேள் இனி - இனி கேள்

படு பறை பல - உறக்க ஒலிக்கும் பறைகள் பல (படுதல் - மோதி உராய்தல்)
இயம்ப - ஒலிக்க
பல் உருவம் பெயர்த்து - பல உருவங்கள் தன்னுள் ஒளித்து (பெயர்தல் - ஒடுங்கிக் கொள்ளுதல்)
நீ கொடுகொட்டி ஆடுங்கால் - நீ கூத்து ஆடும்பொழுது
கோடு உயர் அகல் அல்குல் -
கொடி புரை நுசுப்பினாள் கொண்ட சீர் தருவாளோ
மண்டு அமர் பல கடந்து மதுகையால் நீறு அணிந்து
பண்டரங்கம் ஆடுங்கால் பணை எழில் அணை மென்தோள்
வண்டு அரற்றும் கூந்தலாள் வளர் தூக்கு தருவாளோ
கொலை உழுவைத் தோல் அசைஇக் கொன்றைத்தார் சுவல் புரளத்
தலை அங்கை கொண்டு நீ காபாலம் ஆடுங்கால்
முலை அணிந்த முறுவலாள் முன் பாணி தருவாளோ
என ஆங்கு
பாணியும் தூக்கும் சீரும் என்று இவை
மாண் இழை அரிவை காப்ப
ஆணம் இல் பொருள் எமக்கு அமர்ந்தனை ஆடி.

 
 
 
துறை விளக்கம்: கடவுள் வாழ்த்து

கடவுளைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டு இயற்றப்படுவது கடவுள் வாழ்த்து.

 
 
 
பாவகை விளக்கம்: கலிப்பா

கலிப்பா

 
துரிதத் தேடல்
  • கடவுள் வாழ்த்து